از  جدا شدن نوشتي رو تن زخمي قلبم

گريه كردم و نوشتم نازنينم يا تو يا مرگ

به تو گفتم باورم كن ميون اين همه ديوار

تو با خنده اي نوشتي هم قفس خدانگهدار

بنويس مهلت موندن يه نفس بود

سهم من از همه دنيا يه قفس بود

           بنويس كه خيلي وقته واسه تو گريه نكردم

                       سر رو شونه هات نذاشتم مث دستات سرد سردم

من كه تو بن بست غربت زخمي از آوار پاييز

فكر چشماي تو بودم با دلي از گريه لبريز

شب عاشقونه ي من كه حروم شد

مهلت بودن با تو كه تموم شد

ندونستم بايد از تو مي گذشتم

وقتي از غربت چشمات مي نو شتم

                                                بنويس مهلت موندن يه نفس بود

 سهم من از همه دنيا يه قفس بود

            بنويس كه خيلي وقته واسه تو گريه نكردم

                        سر رو شونه هات نذاشتم مث دستات سرد سردم

از  جدا شدن نوشتي رو تن زخمي قلبم

گريه كردم و نوشتم نازنينم يا تو يا مرگ

به تو گفتم باورم كن ميون اين همه ديوار

تو با خنده اي نوشتي هم قفس خدانگهدار

بنويس مهلت موندن يه نفس بود

 سهم من از همه دنيا يه قفس بود

            بنويس كه خيلي وقته واسه تو گريه نكردم

                      سر رو شونه هات نذاشتم مث دستات سرد سردم

          « معين »