تو را دارم اي گل ، جهان با من است

تو تا با مني ، جان ِ جان با من است

چو مي تابد از دور پيشاني ات

كران تا كران آسمان با من است

چو خندان به سوي من آيي به مهر

بهاري پر از ارغوان با من است

كنار تو هر لحظه گويم به خويش

كه خوشبختي بي كران با من است

روانم بياسايد از هر غمي

چو ببينم كه مهرت روان با من است

چه غم دارم از تلخي روزگار ،

شكر خنده ي آن دهان با من است

                                      « فريدون مشيري »